Cukrzyca typu 2 to najczęściej występujący na świecie typ cukrzycy (90% populacji chorych na cukrzycę). W przypadku cukrzycy typu II trzustka wydzielające insulinę nie jest uszkodzona, ale wytwarza zbyt małą ilość insuliny lub występuje oporność tkanek na insulinę i trzustka musi produkować znacznie większe ilości insuliny, aby uzyskać ten sam efekt co w zdrowym organizmie.
Insulina (hormon) odgrywa bardzo istotną rolę w regulacji poziomu cukru we krwi. Pozwala glukozie ‘przeniknąć’ do komórek i w ten sposób dostarcza im energii. Insulina transportuje glukozę z krwi do mięśni, komórek tłuszczowych, a także wątroby. Zbyt niski poziom insuliny we krwi powoduje, że energia w postaci glukozy nie dociera do komórek organizmu, w rezultacie czego komórki organizmu są “niedożywione”. Co więcej, niewykorzystana glukoza pozostaje we krwi i powoduje hiperglikemię. Hiperglikemia czyli nadmiar cukru we krwi, działa jak toksyna na organizm. Nadmiar cukru we krwi jest głównym objawem cukrzycy.
W powstawaniu cukrzycy typu II biorą udział dwa czynniki: genetyczny, na który nie mamy wpływu, oraz środowiskowy – otyłość, zwłaszcza brzuszna, która jest tzw. czynnikiem modyfikowalnym, czyli wynika w znacznej mierze z trybu życia danej osoby i może ulec zmianie jeśli dbamy o prawidłową masę ciała poprzez właściwą dietę i regularną aktywność fizyczną.